Limoentaart met quinoabodem

5

Dit is mijn 100ste artikel! Wow, 100 artikelen alweer. Niet alleen recepten natuurlijk, er zitten ook genoeg andere artikelen tussen, maar 100… jeetje! Ik ben blij, want ik vind het echt hartstikke leuk om te doen: koken & bakken, artikeltje schrijven, extra informatie zoeken & vinden, helemaal geweldig. Op naar de volgende 100!

Tja, zo’n 100ste artikeltje moet natuurlijk wel wat meer bieden, iets feestelijks (ik noemde mijn ‘projectje’ al even in mijn kookweek-verslag). Volgens mij is dat gelukt: een limoentaart met quinoabodem. Heerlijk, feestelijk & net even anders. De eerste hap van dit taartje was echt een genot, zo super lekker! Hij was nog een beetje warm…. *smelt*. Het taartje kan dus ook prima als dessert, nog lekker een beetje warm… Maar nadat ie een tijdje in de koelkast had gestaan, was hij ook super lekker, zacht & romig. Dus ook ideaal bij een kopje thee of koffie.

Het recept is tot stand gekomen door een combinatie van recepten en wat eigen inbreng… Om te beginnen met de bodem. Zaterdag viel het boek ‘The complete idiot’s guide Quinoa Cookbook‘ op de mat. Zo’n titel spreekt mij nou wel aan en ik vind quinoa erg lekker, dus dat boek heb ik besteld. Hierin staat onder andere het recept ‘Easy Quinoa Graham Cracker-Style Piecrust’ . Een taartbodem van quinoa, wat een geweldig idee. Dus mijn originele plan overboord gegooid en met dit recept verder gegaan. Ik heb de boter die in het recept wordt vermeld vervangen door Philadelphia Naturel Light. Dit idee komt via Culy van Cook with no Books. Dit was geen verkeerde keuze, want toen ik de kom uitlepelde (ja, ook ik doe dat…)… yum! Nog wat warme quinoa met Philadelphia, heerlijk!

Ok, tot zover de bodem. Nu de vulling… De vulling is een combinatie van het recept voor ‘Key Lime Pie’, ook uit het Quinoa Cookbook, het recept van Koekjeshoek: supersnelle key lime pie en wat eigen inbreng. Een originele Key Lime Pie bestaat nog uit een bovenkant van stijfgeslagen eiwit, maar dit heb ik achterwege gelaten. Ik noem de taart ook gewoon limoentaart… Dit heeft meerdere reden, maar eerst een stukje informatie over de Key Lime Pie:

Key Lime Pie

Key lime pie of Limoen-roomtaart is een Amerikaanse taart, gemaakt van limoenensap, eidooiers, gecondenseerde melk en suiker in een voorgebakken korstdeeg. De taart wordt in drie fasen gebakken. Eerst de bodem, dan de bodem met de limoen-roomvulling en ten slotte met stijfgeslagen eiwit op de bovenkant. De taart is genoemd naar de kleine limoenen, key limes, uit de Amerikaanse staatFlorida en is een populair dessert in de VS. Zo populair zelfs, dat de taart sinds 1 juli 2006 het officiële gebak van Florida is. De reden dat de taart van de gezoete, gecondenseerde, melk wordt gemaakt, is dat verse melk voor het koelkasttijdperk slecht verkrijgbaar was op de Florida Keys, de kleine eilandjes voor de kust. Gecondenseerde melk is tegenwoordig steeds minder algemeen verkrijgbaar, ondanks dat het Nederlands grootste export-zuivelproduct na kaas is.

De originele key limes die voor het recept gebruikt worden zijn kleiner dan de algemeen verkrijgbare limoensoorten. Het sap is licht geel, in plaats van groenachtig. Een taart die dus licht groene vulling heeft, is niet origineel en gemaakt van de grote limoenen, die meer sap bevatten en goedkoper te verwerken zijn. Op het moment dat het limoensap wordt toegevoegd aan de eidooiers en de melk, ontstaat een chemische reactie, die de vulling laat stollen, zonder haar te bakken. Voorheen werd de taart dan ook niet verder gebakken. Tegenwoordig is die meer en meer standaard, mede door de gevaren die kleven aan het gebruik van rauwe eieren. Gevolg is echter dat de vulling dikker wordt en niet meer haar karakteristieke consistentie heeft.

Tja, ik heb niet (zelfs niet voor mijn 100ste artikeltje) meteen het vliegtuig gepakt naar Florida, dus ik heb ‘gewone’ limoenen gebruikt, ik heb een andere bodem gemaakt en dan de bovenkant die mist… niet echt een Key Lime Pie dus, maar een ‘gewone’ limoentaart. Maar wel  een super lekkere! 🙂

Ik heb dit keer een springvorm van 18 centimeter gebruikt (mijn bodem is dus iets dikker), maar het recept is geschikt voor een springvorm van 24 centimeter.

En dan nu het recept! Er zit veel ‘afkoeltijd’ in het recept (je kunt eventueel de quinoa al van te voren koken), dus je moet even geduld hebben, maar als ie dan eenmaal klaar is…. nom nom nom nom! De taart is erg machtig, dus probeer niet al te grote stukken te eten…

 

Bron: Wiki, Sparks-Mexico (foto).
Print Friendly, PDF & Email