Watermeloen carpaccio

7

Gisteren alweer een voorgerecht gemaakt & gegeten, wat een luxe deze week, heerlijk! 🙂

Ik ben dol op carpaccio. In een restaurant vind ik het altijd een moeilijke keuze om eens wat anders te proberen of tóch te gaan voor zo’n heerlijke carpaccio. Vorige keer had ik echter spijt van mijn keuze… het was een carpaccio met een enorme berg ijsbergsla onder de dunne plakjes rundvlees in plaats van rucola bovenop…. Is toch niet zó lekker…

Deze variant is met watermeloen (in plaats van vlees of vis) en komt uit de juni editie van Light Koken (ja, ik ben echt een enorm fan…). Heerlijk zomers en makkelijk om te maken. Door de kleur van de meloen, lijkt hij net ‘echt’ en hij smaakt erg goed.

Het is alleen nog niet zo eenvoudig om mooie ronde plakken te snijden van een watermeloen en dan nog die pitten… Bij het recept geeft Light Koken ook de tip om een watermeloen te nemen die horizontaal (over de breedte) doormidden is gesneden, zodat je mooie ronde plakken krijgt, maar ja, ik had natuurlijk weer een halve liggen die net verkeerd was gesneden… Ach, beetje rucola er op en niemand die het ziet! 😉

Ik was zo druk bezig met het snijden van de meloen en het verwijderen van de pitten, dat ik daarna helemaal vergeten ben om foto’s te maken van het ‘proces’, ik heb alleen maar foto’s van het eindresultaat. Dit keer dus minder foto’s dan dat jullie van mij gewend zijn… maar het is gelukkig allemaal niet zo moeilijk!

Wist je trouwens dat carpaccio nog een relatief jong gerecht is?

Carpaccio

Carpaccio is oorspronkelijk een gerecht van dungesneden rauwe ossenhaas, mayonaise, worcestersausTabasco en witte peper, vaak geserveerd als voorgerecht. Tegenwoordig zijn er vele varianten, met ingrediënten als rauwe tonijnmarlijnzalm en kalfsbiefstuk.

Carpaccio is een relatief jong gerecht. In de jaren 50 was Contessa Amalia Mocenigo, een dame van eerbiedwaardige Venetiaanse adellijke afkomst, een vaste klant van Harry’s Bar in Venetië. Omdat de dokter de aan bloedarmoede lijdende gravin een dieet had voorgeschreven met veel rauw vlees, creëerde de eigenaar van Harry’s Bar, Guiseppe Cipriani, een even eenvoudige als unieke specialiteit: flinterdunne lapjes van rauw vlees met een marinade van mayonaise, citroen, melk, zout en witte peper. In de stad liep juist een grote tentoonstelling van de Venetiaanse renaissanceschilder Vittore Carpaccio, die beroemd was om zijn heldere roodtonen. Daarom noemde Guiseppe zijn creatie eenvoudigweg Carpaccio.

Bronnen: Wiki, Keurslager
Print Friendly, PDF & Email